Napolitenler yani Napoli halkı, -esasında İtalya'nın güneyine gittikçe- hayat dolu, şakacı, hayatı alaya alan, açıkgöz ve biraz da tembeldirler. Bu yüzdendir ki, çoğu işsizdir. Kuzey İtalya'nın çalışan kesim olduğu ve güneyi beslediği bu yüzden de güneyi pek sevmediklerini duymuştum bir İtalyan'dan. Gerçekten de bu şehir, kuzeydeki şehirlere, müze kent gibi dolaştığımız büyülü Floransa'ya, Siena'ya, Pisa'ya hiç benzemiyor. Gerçek İtalya diyorlar o yüzden buraya.

Napoli'de trafik tam anlamıyla bilmece. Trafik ışıkları var; ama ışıklara bakan yok. Ne arabalar, ne de yayalar kırmızı ışık mı, yeşil ışık mı bakmıyor. Kimsenin bu durumu umursadığı da yok.

Kirli, gürültülü, eski görünümü hakim olmakla birlikte hayat dolu, canlı bir kent havası var Napoli'de. Ama oraya gittiğinizde rehberler o kadar çok hırsızlıktan bahseder ki, bir şeyinizi çaldırma korkusuyla sürekli tedirgin gezerken çoğu zaman güzelliklerin farkına varılmaz. Biz Pompei'de fazlaca oyalandığımızdan Napoli'yi gezmek için akşam saatlerine kalmıştık. O yüzden, önceden görmeyi planladığımız birçok şeyi göremedik. Ama sokaklarında biraz da olsa dolaşınca anlattığım Napoli havasını hemen alıyorsunuz.

Napoli, diğer İtalyan şehirlerine göre çok daha ucuz bir yer. Örneğin, Noel zamanı yapılan "panettone" kekleri 1 Euro'ya kadar düşmüştü (Noel sonrası).

Not: Bu sayfada yer alan fotoğraflar, arkadaşımın makinesinden.

Yazı ve fotoğraflar: Derya Çölaşan
Gezi Tarihi: Ocak 2006